Onze kleine pruts is 6 maanden. Nog nooit is een half jaar zo snel gegaan. Als een half jaar mama van 3, al een halfjaar weer een baby in huis… ik had het er laatst met Lola over en ze moest wel heel hard nadenken hoe het leven ook al weer was zonder Hugo. Ik moet dat eigenlijk ook. Hij is nog zo nieuw maar tegelijktijd is hij niet meer weg te denken. Hij rolt, snel en goed. Hij kletst, hard en zacht, hij houdt van staan aan je armen of bij de bank, hij eet! Met moederdag zijn we begonnen met Rapley (geen prutjes maar hele stukken). De eerste 2x gunde hij het eten geen blik waardig maar de derde dag kreeg hij een wortel en hij viel aan. Sinds die tijd eet hij veel en met smaak. Tot nu toe zijn alleen boontjes afgeschreven. Het is ook heel gezellig om echt met zn alleen zo aan tafel te zitten. Hij groeit ook goed… Woog gisteren bij de CB 8420 en meet 68 cm, mn kleine babytje, mn pruts. Hij is nogsteeds heel gezellig. Huilt amper, slaapt ook amper (hmmm en dat in deze tijd waarbij een (door)slapende baby een graatmeter voor succes lijkt te zijn als ik andere ouders hoor) Hij is in ieder geval heel vrolijk. Als hij slaapt is het in de co-sleeper of in ons bed. Hij heeft een voorkeur voor een diagonale houding, net zoals zn moeder. Het is een feestje. Echt hoor… hij geeft veel meer energie dan hij kost.
Gobe doet het zo goed. Hij heeft speeldates. Ja het mannetje die bij Kentalis maar geen aansluiting vond, die andere kindjes eng vindt (vindt hij nog wel hoor, hij is kieskeurig maar dat mag best) Hij heeft 2 vriendinnetjes. Maandag was hij gaan spelen bij M ir the. Dinsdag bracht ik Gobe naar school en terwijl hij koos was hij ging doen kwamen we langs haar. Meteen pakte ze hem vast en zei ze dat ze het zo leuk had gevonden met Gobe. Hij werd er verlegen van. Gobe is ook een graag gezien speelvriendje bij andere moeders. Hij is zo lief en rustig. Dat is thuis tegenwoordig wel anders. Hij haalt het gemis aan peuterpubertijd en opstandigheid flink in. Vast heel gezond maar niet altijd heel gezellig maar we merken aan alles dat hij geestelijk enorme sprongen maakt. Papa was laatst thuis met een 2de hands fietsje. Nu Lola kan fietsen bespeuren we wat afgunst, terwijl hij zich er nooit voor interesseerde. Hij geniet! Dus nu wordt er flink wat gefietst en z'n zelfvertrouwen maar enorme sprongen. Judo is ook nogsteeds een succes. In het begin was hij erg verlegen en teruggetrokken maar nu doet hij goed mee en is ook daar een graag geziene gast. Luisterd zo goed, doet zo goed z'n best… en z'n judokoprol… schattig! Maar dat mag ik niet zeggen, hij is stoer en daar heeft hij ook wel gelijk in.
Lola is steeds meer ponze bolleboos. We weten niet zeker of het met de nieuw verworven fiets kunsten te maken heeft maar ze is zo gezellig de laatste tijd. Ze is vrolijker, liever, minder opstandig. Het fietsen zelf gaat ook echt goed. We zijn heel wat avondjes met z'n 2en een stukje gaan fietsen. Eerst in het park waar geen auto's komen en steeds meer ook op de echte weg. Dat vond ze heel spannend maar ook da doet ze super. Maar haar supergeheugen onthoudt ze de betekenis van elk verkeersbord en hoe te handellen bij een kruising. Heel wijs. Ze oefent nu op de stoep om te fietsen met 1 hand zodat ze zelf haar hand kan uitsteken bij het afslaan… haar vader is trots op d'r (en ik ook hoor). Het goede voorbeeld voor wegmisbruikend Nederland. Met zwemmen zien we ook vooruitgang. Ze durft meer en meer. Het schooljaar loopt op z'n eind en we hebben net de sportdag gehad. Lola kwam thuis met de mededeling dat ze talent heeft… ze heeft een lichte obsessie voor het guiness book of records. Met een beetje gezonde ambitie is niks mis lijkt me. Ze zijn ook net naar het theater geweest met de klas en de juffen/meestersdag en schoolreis staan ook voor de deur. Dat zijn wel spannende momenten voor haar maar overall gaat het geweldig met haar.